Και στην Αργολίδα τα STAGE έχουν φωνή
Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009 8:35 μμ |
Ενημέρωση για την τοπική δράση των εργαζομένων με STAGE στο νομό Αργολίδας και κάποιες σκέψεις για τον αγώνα τους.
Α.
Εδώ και λίγες μέρες, μετά τις εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης για κατάργηση των συμβάσεών τους και για μη μοριοδότηση του χρόνου εργασίας τους, οι εργαζόμενοι με STAGE στο νομό Αργολίδας άρχισαν να κινητοποιούνται και να συνεδριάζουν οργανώνοντας τοπικές δράσεις.
Η αρχή έγινε τη Δευτέρα, 2/11 στην αίθουσα του Νομαρχιακού Συμβουλίου όπου συγκεντρώθηκαν πάνω από 60 άτομα- εργαζόμενοι με STAGE στο Υπουργείο Πολιτισμού, στο ΙΚΑ, στους ΟΤΑ ¶ και ΄Β βαθμού και από άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες. Είχαν προηγηθεί μικρές συναντήσεις ανά φορέα, συζητήσεις και ζυμώσεις για την κατάσταση που κατέληξαν στη γενική συνέλευση της Δευτέρας. Εκεί ακούστηκαν διάφορες γνώμες για το πώς πρέπει να διαμορφωθεί ο αγώνας.
Απόφαση της συνέλευσης ήταν να συντονιστούν όλες οι τοπικές συνδικαλιστικές ομάδες με την πανελλαδική ομοσπονδία και τα αιτήματα που θέτει να γίνουν αιτήματα όλων των εργαζόμενων με STAGE:
1) Σταθερή και μόνιμη Δουλειά με πλήρη Εργασιακά και Ασφαλιστικά Δικαιώματα για όλους.
2) Να καταργηθούν όλες οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης και στο Δημόσιο και τον Ιδιωτικό Τομέα.
3) ¶μεση μονιμοποίηση των Stage χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
4) Καταβολή όλων των Ασφαλιστικών και Εργασιακών Δικαιωμάτων.
5) Να πληρωθούν όλα τα δεδουλευμένα των Εργαζομένων με Stage και να μην απολυθεί κανείς.
6) Καμία Απόλυση στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα.
Ακόμα αποφασίστηκε να δοθεί συνέντευξη τύπου στα τοπικά ΜΜΕ την Τετάρτη 4/11 στη 1 η ώρα στην αίθουσα του Νομαρχιακού Συμβουλίου, να συμμετέχουν μαζικά στη πανελλαδική πορεία της Πέμπτης 5/11 που θα γίνει στην Αθήνα και την Παρασκευή 6/11 να συγκεντρωθούν όλοι οι εργαζόμενοι με STAGE στις 9 η ώρα στην πλατεία Δημαρχείου στο Ναύπλιο και να ακολουθήσει πορεία προς τη Νομαρχία.
Εκτός των ανωτέρω είναι σημαντικό να γίνει και μια πολιτική παρατήρηση για αυτές τις κινητοποιήσεις.
Καταρχήν, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτός ο πρώιμος συνδικαλισμός. Μέσα σε αυτή τη διαδικασία συμμετέχουν νέοι και νέες που ποτέ ως τώρα δεν είχαν πάρει μέρος σε κάποια συλλογική δράση και που όμως επειδή το θέμα της διακοπής της εργασίας τους, τους αγγίζει άμεσα, έχουν εκδηλώσει γρήγορα αντανακλαστικά αλληλεγγύης, όρεξη για πάλη και οργανωτικό νου. Νιώθουν ότι τώρα ήρθε η δική τους ώρα να φωνάξουν, η δική τους στιγμή να διεκδικήσουν και να απαιτήσουν το δικαίωμα στην εργασία.
Πολλές φορές, η Αριστερά- και αυτό μάλλον είναι ο ρόλος της- προσπαθεί να χτίσει την ταξική συνείδηση και να κάνει το άτομο να συνειδητοποιήσει ότι είναι μέλος μιας ευρύτερης κοινωνίας και ότι το πρόβλημά του είναι και αυτό μέρος του συνολικού συστήματος που πρέπει να αλλάξει με συλλογικό αγώνα. Σε αυτή την περίπτωση η αριστερά δεν κατάφερε από πριν να διεισδύσει σε αυτά τα στρώματα με επιτυχία. Δε βλέπουμε τους εργαζόμενους με STAGE να κατανοούν ότι η οικονομική κρίση και η διαχείριση της από τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις ΝΔ και τώρα ΠΑΣΟΚ αποτελούν μέρος του προβλήματος. Ότι πολλοί από αυτούς σύρθηκαν στα κομματικά γραφεία γιατί ήταν η μόνη λύση στην ανεργία και στην αβεβαιότητα. Ότι το όνομά τους γίνεται σκόπιμα αντικείμενο συζήτησης στα κανάλια και ότι η ΝΔ, μέσα στο χάος της, πιάνεται από τα STAGE για να κάνει φτηνή αντιπολίτευση- αφού δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο.
Για να είμαστε δίκαιοι όμως, βλέπουμε ότι οι εργαζόμενοι με STAGE έχουν βγει με τσαμπουκά στο δρόμο και φτιάχνουν ένα ποτάμι που δύσκολα θα σταματήσει. Γιατί τώρα πια οι μάσκες έχουν πέσει και δεν χρωστάει κανείς σε κανέναν. Το μόνο που μπορούμε να ευχηθούμε είναι να μην σταθούν μόνο στις προσωπικές τους διεκδικήσεις αλλά να κατανοήσουν ότι είναι αλληλέγγυοι με τους νοικιαζόμενους εργαζόμενους στον Ιδιωτικό τομέα, με τους συμβασιούχους, με τους απολυμένους, με τους ανέργους και με τους χιλιάδες φοιτητές που βλέπουν τις σπουδές τους να μην έχουν αντίκρισμα στην αγορά εργασίας. Μπορούμε ακόμη να ευχηθούμε να μην κολακευτούν από ντόπιους πολικάντηδες που τους πουλάνε προστασία και οργάνωση και να τους πουν έξω από τα δόντια πως ο εμπαιγμός τελείωσε κάπου εδώ.
Τέλος, για τα αιτήματα μπορεί να γίνει πολύς λόγος. Το τι είναι ηθικό και τι νόμιμο δεν ταιριάζει μόνο ως κριτική στον θεσμό του STAGE αλλά και στο τι ζητάνε ως δικαίωση. Προφανώς, χωρίς να γινόμαστε κασσάνδρες του αγώνα τους, η μη αναφορά για άμεση προκήρυξη των θέσεων από το ΑΣΕΠ και η μη αναφορά σε αίτημα για συγκεκριμένη μοριοδότηση (με γεωμετρική πρόοδο λαμβάνοντας υπόψη τα χρόνια εργασίας και την ειδικότητα στον φορέα) είναι θέματα που θα τους φέρουν αργά ή γρήγορα αντιμέτωπους με την κοινωνία και θα τους κάνουν τελικά βορά στους εργατολόγους- επαγγελματίες.
Μέχρι τότε όμως η Αριστερά μπορεί να συνεχίσει να παλεύει για δικαιοσύνη, ισονομία, κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας, ανοιχτούς διαγωνισμούς και εργασιακά δικαιώματα για όλους. Και που ξέρουμε ίσως να δουν έτσι την μεγαλύτερη εικόνα βγαίνοντας για λίγο από το προσωπικό εγώ τους.
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ