Ας τους κάνουμε να ανησυχήσουν!
Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009 2:56 πμ |
Κείμενο για την υπερψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ από τους Σ. Γεωργόπουλο και Δ. Κοδέλα.
Λίγες μέρες μένουν για τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών. Το σκηνικό πόλωσης που έχει στηθεί από δικομματισμό και ΜΜΕ φαίνεται να μην έχει από τη μια τα αναμενόμενα αποτελέσματα, από την άλλη είναι ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί το ίδιο σάπιο σύστημα που κυβερνά τα τελευταία τουλάχιστον 20 χρόνια.
Η πολιτική συζήτηση έχει εξοβελιστεί χάριν συνθημάτων και γενικολογιών. Η ΝΔ προσπαθεί να χάσει αξιοπρεπώς και το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να επιβάλλει αμνησία για το κυβερνητικό παρελθόν του και για την απουσία αντιπολίτευσης. Έχουν δίκιο όσοι λένε ότι έχουμε τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης και τη χειρότερη αξιωματική αντιπολίτευση.
Όσον αφορά για παράδειγμα την οικονομική κρίση, είναι προφανές ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές οδήγησαν την χώρα και την Ευρώπη στην μεγαλύτερη οικονομική κρίση μετά το '29. Αυτές τις πολιτικές θεοποίησε το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ (η συμμετοχή των Μάνου-Ανδριανόπουλου στα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ το 2004 είναι χαρακτηριστική), αυτές τις πολιτικές υιοθετεί πλήρως η ΝΔ. Η έξοδος από την κρίση βρίσκει σύμφωνα τα δυο κόμματα στην πρωταρχική ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος (το οποίο εξακολουθεί εν μέσω κρίσης να έχει τεράστια κέρδη). Ούτε σκέψη για εθνικοποίηση τραπεζών και ανατροπή του τοκογλυφικού ρόλου τους. Αυτός που προκάλεσε την κρίση (αγορά) θεωρούν ότι θα μας βγάλει και από αυτήν. Το πρόβλημα βέβαια για μας είναι ότι η έξοδος από την κρίση θα έχει σημάνει, αν εφαρμοστούν οι πολιτικές τους, εκατόμβες νεόπτωχων και ανέργων.
Τι λένε όμως για τους άνεργους και ειδικά για τους νέους; Η κυβέρνηση δημιουργεί νέους ομήρους με χιλιάδες stage και συμβασιούχους και το ΠΑΣΟΚ προτείνει διεύρυνση των stage στον ιδιωτικό τομέα και πληρωμή των ασφαλιστικών εισφορών από το κράτος (δηλαδή η κοινωνία να πληρώνει τις εργοδοτικές εισφορές). Πολύ βαρβαρότητα δηλαδή και καθόλου σοσιαλισμός. Το εντυπωσιακό είναι ότι όλα αυτά διατυπώνονται ύστερα από μια εξέγερση της νεολαίας λίγους μήνες πριν. Αν τα δύο μεγάλα κόμματα δεν σκύβουν τώρα στις ανάγκες τις νεολαίας, τότε, πότε θα το κάνουν;
Και για τα σοβαρά τοπικά προβλήματα οι ευθύνες είναι διαχρονικές και δικομματικές. Το πρόβλημα του νερού, η απαξίωση του σιδηροδρόμου, τα διόδια στις εθνικές οδούς, η παραχώρηση παραλιών και ξενοδοχείων σε ιδιώτες, οι χωματερές, τα εγκαίνια δρόμων με μηδενική ασφάλεια, η κατάρρευση του αγροτικού εισοδήματος, η καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων. Η ΝΔ θέλει να την ευχαριστήσουμε για τα 45 εκ. ευρώ για το νερό, για ένα έργο που θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια ή να ξεκινούσε πριν μια πενταετία, την πρώτη δηλαδή μέρα που αναλάμβανε. Θα πλασάρουν σαν σημαντική προσφορά τους την, με υπερβολικές καθυστερήσεις, έναρξη λειτουργίας του σιδηροδρόμου. Τα ίδια και το ΠΑΣΟΚ. Τόσα χρόνια κυβέρνησης, αδιαφορία για το νερό, απαξίωση και μίζες όσον αφορά τον ΟΣΕ και μια ανακαίνιση της γραμμής χωρίς καμία σοβαρή βελτίωση του δικτύου.
Μοναδική ψήφος που μπορεί να θορυβήσει το σύστημα και να ταράξει τα νερά είναι η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί πέρα από τα γενικά ζητήματα που αναδείξαμε, τοποθετηθήκαμε στα πιο σημαντικά προβλήματα του νομού μας (τρένο, σκουπίδια, Καραθώνα). Ήμασταν οι μόνοι που σταθήκαμε δίπλα στους εκατοντάδες μαθητές που πλημμύρισαν τις πόλεις μας το Δεκέμβρη. Στηρίξαμε τις κινητοποιήσεις που οργανώθηκαν για το νερό. Συμμετείχαμε στον Ισθμό στις κινητοποιήσεις των αγροτών. Πήραμε μέρος σε εκδηλώσεις για το περιβάλλον και τα σκουπίδια.
Επιστρέφοντας στο κεντρικό τοπίο, δε λείπουν φυσικά και οι εκπλήξεις. Κόμματα δηλαδή που πριμοδοτούνται από τα ΜΜΕ και φαίνονται διατεθειμένα να παίξουν ρόλο συμπληρωματικό προς το δικομματισμό. Την ίδια στιγμή τα ΜΜΕ παρουσιάζουν το ΣΥΡΙΖΑ σε διαρκή αποδυνάμωση με μια προφανώς στοχευμένη λαθροχειρία. Συγκρίνουν όλα τα κόμματα με τα ποσοστά τους στις προηγούμενες εκλογές ενώ το ΣΥΡΙΖΑ (που είναι η δύναμη που η χαμηλότερη δημοσκόπηση είναι ίση με το ποσοστό που πήρε στις βουλευτικές εκλογές) με τις προ ενάμιση χρόνου δημοσκοπήσεις. Η πρώτη διάψευση έρχεται από τις πολύ μαζικές προεκλογικές συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Η δεύτερη ελπίζουμε να έρθει στην κάλπη.
Ας διαψεύσουμε αυτούς που με τόση αγωνία θέλουν έναν μικρό ΣΥΡΙΖΑ ώστε να κυβερνούν πιο ήσυχοι. Ο ενωτικός, κινηματικός, ριζοσπαστικός ΣΥΡΙΖΑ θα νικήσει. Δεν θα βρουν ησυχία. Γιατί οι ανάγκες των πολλών είναι πιο ισχυρές από όση δύναμη και όσα μέσα διαθέτουν οι λίγοι.
Δημήτρης Κοδέλας
Σωτήρης Γεωργόπουλος
RSS Feed για αυτό το θέμα 2
από george myloi | Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009 3:25 πμ
από Δ.Κ. | Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009 12:13 πμ
George, η δικιά μου άποψη είναι η εξής: 1. Ουσιαστικά τι δηλώνει η αποχή; Σε πολλές χώρες η αποχή ερμηνεύεται από αδιαφορία για τα πολιτικά πράγματα έως ευρωσκεπτικισμός και αναδεικνύει την απόσταση που έχει το κέντρο αποφάσεων των Βρυξελλών από τις αγωνίες των πολιτών (παρότι πολλά καθοριστικά για τη ζωή μας αποφασίζονται εκεί). 2. Το άλλο που μπορεί να δηλώνει είναι μια άρνηση συμμετοχής σε ένα βρώμικο και αναξιόπιστο πολιτικό σύστημα. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι δεν στοχοποιούνται και δεν ενοχλούνται οι βασικοί υπεύθυνοι της απαξίωσης της πολιτικής που είναι τα δυο κόμματα εξουσίας. Τσουβαλιάζονται όλοι μαζί και τελικά μάλλον δεν ενοχλεί καθόλου τον δικομματισμό η παραπάνω στάση. 3. Αν λοιπόν κάποιος θέλει να επιλέξει μια στάση που να ενοχλεί και να ανησυχεί τους δυο μεγάλους, αλλά και τα ευρωπαϊκά ξαδέρφια τους, αυτό κατά τη γνώμη μου είναι η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πολλές φορές ήταν το μόνο κόμμα που δημιουργούσε εμπόδια, με μαζικούς και κινηματικούς όρους, στις πολιτικές τους. 4. Αυτό όσον αφορά τις εκλογές. Αυτό που πραγματικά όμως τους πονάει είναι η ανάπτυξη ενωτικών, μαζικών κινημάτων (βλ. Ελαιώνας, άρθρο 16, Δεκέμβρης). Αυτά φοβούνται περισσότερο γιατί διαμορφώνουν συνειδήσεις και πάνε κόντρα στο παθητικό, υποταγμένο, αδύναμο άνθρωπο που θέλουν να φτιάξουν. Όμως, αν σε αυτά τα κινήματα ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το κόμμα που με ευλαβική συνέπεια πρόσφερε πολιτική στήριξη, τότε αξίζει αυτή η προσπάθεια να επιβραβευθεί και στην κάλπη.
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ